Resim Sanatı

Francisco de Goya’nın Quinta del Sordo’nun duvarlarına bıraktığı kâbuslar mirasında yolculuğumuz devam ediyor. Serinin ilk bölümünde, bu tekinsiz evin genel anatomisine bakmış ve Çocuklarını Yiyen Satürn tablosunun yarattığı o çiğ, varoluşsal vahşeti akademik bir süzgeçten geçirmiştik. Ancak Goya’nın karanlığı sadece bireysel delilikle ya da mitolojik çöküşle sınırlı değildir; o, namlusunu aynı zamanda kitlelerin kolektif histerisine

Sanat tarihi, deha ile delilik arasındaki o ince çizgide yürüyen figürlerle doludur; ancak hiçbiri Vincent Van Gogh kadar trajik ve yanlış anlaşılmış değildir. 23 Aralık 1888 gecesi Fransa’nın Arles kentinde yaşanan ve Van Gogh’un sol kulağının bir kısmını kesmesiyle sonuçlanan olay, popüler kültür tarafından genellikle “romantik bir çılgınlık” ya da “anlık bir cinnet” olarak romantize

Sanat tarihi ve arkeolojik ikonografi, insan psikolojisinin en dehlizli köşelerini anlamlandırmada disiplinlerarası bir köprü görevi görür. İspanyol saray ressamı Francisco de Goya y Lucientes’in (1746–1828) ömrünün son yıllarında Madrid yakınlarındaki “Quinta del Sordo” (Sağırın Evi) duvarlarına resmettiği 14 freskten oluşan Pinturas Negras (Kara Resimler) serisi, bu anlamlandırma çabasının en radikal örneğidir. Bu makalede, serinin en